- ιεράρχιος
- ἱεράρχιος, -ον (Α)ο ιεραρχικός.[ΕΤΥΜΟΛ. < ιερ(ο)-* + -άρχιος (< -αρχος < άρχω), πρβλ. πολυ-άρχιος, υπερ-άρχιος].
Dictionary of Greek. 2013.
Dictionary of Greek. 2013.
ιερ(ο)- — α συνθετικό λέξεων τής Αρχαίας, Μεσαιωνικής και Νέας Ελληνικής με σημαντική παραγωγικότητα, που προσδίδει στο β συνθετικό τη σημασία «ιερός, θείος, άγιος, αφιερωμένος στον θεό». Επί πλέον, στη Νέα Ελληνική απαντά ως α συνθετικό όρων τής ανατομίας … Dictionary of Greek